<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:dcterms="http://purl.org/dc/terms/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"  xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" version="2.0">
  <channel>
    <title><![CDATA[Ara.cat - Antoni Castells]]></title>
    <link><![CDATA[https://www.ara.cat/firmes/antoni_castells/]]></link>
    <description><![CDATA[Ara.cat - Antoni Castells]]></description>
    <language><![CDATA[es]]></language>
    <ttl>10</ttl>
    <atom:link href="http://www.ara.cat:443/rss-internal" rel="self" type="application/rss+xml"/>
    <item>
      <title><![CDATA[El moment Catalunya]]></title>
      <link><![CDATA[https://www.ara.cat/opinio/moment-catalunya_129_1292333.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/f28469ef-11ab-4fb4-be15-71564f22727e_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" /></p><p>La jornada de l’1 d’octubre va suposar un èxit per a l’independentisme i un fracàs calamitós per a l’estat espanyol. Malgrat les condicions inqüestionablement adverses, es va produir una mobilització espectacular de ciutadans que volien anar a votar, el conflicte de Catalunya va adquirir dimensió internacional i la desmesura de l’acció repressiva de l’Estat va generar una indubtable onada de simpatia. En contra de l’opinió d’alguns i dels dubtes d’alguns altres, entre ells els meus, el fet és que la jornada va servir per reforçar, i no per afeblir, la causa de Catalunya.</p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Antoni Castells]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://www.ara.cat/opinio/moment-catalunya_129_1292333.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Sat, 07 Oct 2017 22:11:43 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/f28469ef-11ab-4fb4-be15-71564f22727e_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA[El moment Catalunya]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/f28469ef-11ab-4fb4-be15-71564f22727e_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA[]]></subtitle>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[Un pronunciament necessari]]></title>
      <link><![CDATA[https://www.ara.cat/opinio/pronunciament-necessari_129_2399117.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p>Vivim temps d'efervescència, d'ebullició nacional. El que fins fa poques setmanes era un poderós corrent de fons, que només podien no veure els que prefereixen ignorar la realitat, s'ha convertit en una gran onada. La història sembla que s'acceleri i els esdeveniments se succeeixen amb una rapidesa inusual. </p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Antoni Castells]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://www.ara.cat/opinio/pronunciament-necessari_129_2399117.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Sat, 27 Oct 2012 22:00:00 +0000]]></pubDate>
      <subtitle><![CDATA[]]></subtitle>
    </item>
  </channel>
</rss>
