<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:dcterms="http://purl.org/dc/terms/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"  xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" version="2.0">
  <channel>
    <title><![CDATA[Ara.cat - Herman Melville]]></title>
    <link><![CDATA[https://www.ara.cat/etiquetes/herman-melville/]]></link>
    <description><![CDATA[Ara.cat - Herman Melville]]></description>
    <language><![CDATA[es]]></language>
    <ttl>10</ttl>
    <atom:link href="http://www.ara.cat:443/rss-internal" rel="self" type="application/rss+xml"/>
    <item>
      <title><![CDATA['Bartleby' puja a l'escenari: per què preferia no fer-ho?]]></title>
      <link><![CDATA[https://www.ara.cat/cultura/teatre/bartleby-puja-escenari-sala-beckett-preferia-no-fer-ho_1_5291143.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/841e681a-954d-4dc7-8fa9-fac621199e5e_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" /></p><p>La Sala Beckett té una història especial amb <em>Bartleby, l'escrivent</em>,<em> </em>de Herman Melville (1819-1891). Quan el teatre encara estava ubicat al barri de Gràcia de Barcelona va inaugurar-se el 1989 amb una versió encapçalada per José Sanchis Sinisterra. Ara el relat sobre les renúncies laborals de l'escrivent torna a la Beckett amb una nova adaptació del dramaturg i director Llàtzer Garcia a partir de la traducció de Carme Camacho i amb l'actor Albert Prat al capdavant. Aquest tàndem artístic ha donat forma de monòleg a l'obra de Melville i ha centrat el protagonisme en l'advocat que veu com cada vegada que mana una tasca al seu treballador, li respon amb la frase: "Preferiria no fer-ho". L'espectacle es podrà veure fins al 9 de març.</p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Núria Juanico Llumà]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://www.ara.cat/cultura/teatre/bartleby-puja-escenari-sala-beckett-preferia-no-fer-ho_1_5291143.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Thu, 20 Feb 2025 17:00:04 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/841e681a-954d-4dc7-8fa9-fac621199e5e_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA[Una escena de l'espectacle]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/841e681a-954d-4dc7-8fa9-fac621199e5e_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA[Llàtzer Garcia dirigeix a la Sala Beckett un monòleg protagonitzat per Albert Prat sobre el relat de Melville]]></subtitle>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[Moby Dick i vosaltres]]></title>
      <link><![CDATA[https://www.ara.cat/opinio/moby-dick-empar-moliner_129_4767441.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/0c87c4c7-bacb-4b30-9897-d4f4b6d781e3_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" /></p><p>A la ràdio, m’hi trobo un espai que em sembla que tracta de literatura. Una oient envia un àudio al programa on demana algun llibre que parli del perdó, perquè ella, explica, ha tingut alguna mena de conflicte relacionat amb la qüestió i voldria “llum”. De seguida les expertes parlen, i molt bé, de la sensació de culpa i de perdonar, i acaben recomanant un llibre de la Maria Mercè Roca que en parla. Ho expliquen “sense fer espòilers”. Això està molt bé. Sempre està molt bé recomanar un llibre i sempre està molt bé recomanar la Maria Mercè Roca.</p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Empar Moliner]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://www.ara.cat/opinio/moby-dick-empar-moliner_129_4767441.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Fri, 28 Jul 2023 15:19:58 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/0c87c4c7-bacb-4b30-9897-d4f4b6d781e3_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA[llibres]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/0c87c4c7-bacb-4b30-9897-d4f4b6d781e3_16-9-aspect-ratio_default_0.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA[]]></subtitle>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[Un mètode extrem per posar ordre a l'esperit]]></title>
      <link><![CDATA[https://llegim.ara.cat/critiques-literaries/metode-extrem-posar-ordre-l-esperit_1_4253739.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/f38375fd-20bd-49cd-9ee0-8796e114ced9_source-aspect-ratio_default_0.jpg" /></p><p>"En aquella època, jo havia embogit", admet el narrador i protagonista de l'última i enlluernadora novel·la de Yannick Haenel (Rennes, 1967), <em>Que no te quiten la corona</em>, guanyadora del premi Médicis el 2017. L'autor francès es va donar a conèixer als lectors catalans el 2010 amb <em>Jan Karski </em>(Empúries/El Aleph), reconstrucció de la vida d'un resistent polonès durant la Segona Guerra Mundial, objecte d'una notable polèmica quan va ser acusada de plagi pel cineasta <a href="https://www.ara.cat/cultura/mor-shoa-claude-lanzmann-holocaust_1_2739235.html" >Claude Lanzmann</a>. </p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Jordi Nopca]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://llegim.ara.cat/critiques-literaries/metode-extrem-posar-ordre-l-esperit_1_4253739.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Thu, 03 Feb 2022 10:29:23 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/f38375fd-20bd-49cd-9ee0-8796e114ced9_source-aspect-ratio_default_0.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA['El retaule d'Isenheim', de Matthias Grünewald, va ser pintat entre el 1512 i el 1516]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/f38375fd-20bd-49cd-9ee0-8796e114ced9_source-aspect-ratio_default_0.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA[Un guionista alcohòlic vol fer una pel·lícula amb Michael Cimino a 'Que no te quiten la corona', de Yannick Haenel]]></subtitle>
    </item>
  </channel>
</rss>
