<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:dcterms="http://purl.org/dc/terms/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"  xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" version="2.0">
  <channel>
    <title><![CDATA[Ara.cat - traumes]]></title>
    <link><![CDATA[https://www.ara.cat/etiquetes/traumes/]]></link>
    <description><![CDATA[Ara.cat - traumes]]></description>
    <language><![CDATA[es]]></language>
    <ttl>10</ttl>
    <atom:link href="http://www.ara.cat:443/rss-internal" rel="self" type="application/rss+xml"/>
    <item>
      <title><![CDATA[D'icona generacional a pallassa deprimida]]></title>
      <link><![CDATA[https://www.ara.cat/cultura/cinema/critiques/antes-divertido-rachel-senott-icona-generacional-pallassa-deprimida_1_5157824.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/6a722832-d079-4ffd-8b9b-7859ba8e4c0d_16-9-aspect-ratio_default_1043803.jpg" /></p><p>Amb només tres pel·lícules, <em>Shiva baby</em> (2020), <em>Mort, mort, mort</em> (2022) i <em>El club de les lluitadores</em> (2023), l’actriu Rachel Sennott s’ha convertit en una icona de la Gen Z. En part és gràcies a la seva carismàtica presència, però també a un repertori interpretatiu singular, capaç de transmetre la variabilitat emocional de la generació que ha crescut exposada a les xarxes socials. Però si la ironia passada de voltes i filtres havia sigut fins ara la seva marca personal, a <em>Antes era divertido</em>, debut com a directora d’Ally Pankiw, l’actriu es treu de sobre la disfressa de pallassa irreverent per interpretar, precisament, una pallassa trista: la Sam, aspirant a humorista de <em>stand-up</em> i mainadera que lluita amb el trastorn d’estrès posttraumàtic.</p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Paula Arantzazu Ruiz]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://www.ara.cat/cultura/cinema/critiques/antes-divertido-rachel-senott-icona-generacional-pallassa-deprimida_1_5157824.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Wed, 02 Oct 2024 12:19:29 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/6a722832-d079-4ffd-8b9b-7859ba8e4c0d_16-9-aspect-ratio_default_1043803.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA[Rachel Senott a 'Antes era divertido']]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/6a722832-d079-4ffd-8b9b-7859ba8e4c0d_16-9-aspect-ratio_default_1043803.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA['Antes era divertido' explora el trauma i la sororitat a partir del carisma i la fragilitat de la humorista Rachel Sennott]]></subtitle>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[La família, una altra vegada]]></title>
      <link><![CDATA[https://www.ara.cat/opinio/familia-altra-vegada-silvia-soler_129_4870087.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p><img src="https://static1.ara.cat/clip/3818d047-bc3f-4350-925f-fb460771dfa3_16-9-aspect-ratio_default_0_x1818y637.jpg" /></p><p>Sovint em pregunten per què a les meves novel·les parlo tant de la família. Acostumo a respondre que parlar de la família et permet parlar de tot, que la família és com una reducció del món.</p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Sílvia Soler]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://www.ara.cat/opinio/familia-altra-vegada-silvia-soler_129_4870087.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Fri, 01 Dec 2023 17:00:37 +0000]]></pubDate>
      <media:content url="https://static1.ara.cat/clip/3818d047-bc3f-4350-925f-fb460771dfa3_16-9-aspect-ratio_default_0_x1818y637.jpg" type="image/jpeg"/>
      <media:title><![CDATA[Una família reunida.]]></media:title>
      <media:thumbnail url="https://static1.ara.cat/clip/3818d047-bc3f-4350-925f-fb460771dfa3_16-9-aspect-ratio_default_0_x1818y637.jpg"/>
      <subtitle><![CDATA[]]></subtitle>
    </item>
  </channel>
</rss>
