<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:dcterms="http://purl.org/dc/terms/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"  xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" version="2.0">
  <channel>
    <title><![CDATA[Ara.cat - Enola Holmes]]></title>
    <link><![CDATA[https://www.ara.cat/etiquetes/enola-holmes/]]></link>
    <description><![CDATA[Ara.cat - Enola Holmes]]></description>
    <language><![CDATA[es]]></language>
    <ttl>10</ttl>
    <atom:link href="http://www.ara.cat:443/rss-internal" rel="self" type="application/rss+xml"/>
    <item>
      <title><![CDATA[Sherlock Holmes i el feminisme elemental]]></title>
      <link><![CDATA[https://www.ara.cat/opinio/monica-planas-sherlock-holmes-feminisme-elemental_129_1047663.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p>El detectiu Sherlock Holmes ha tingut múltiples adaptacions audiovisuals. Potser, una de les més insòlites és trobar-lo integrat en una trama de pretensions feministes. Fa setmanes que Netflix ha estrenat <em>Enola Holmes</em>, una pel·lícula juvenil d’aventures protagonitzada per la germana petita d’en Sherlock. La interpreta l’actriu Millie Bobby Brown, una de les estrelles adolescents de més èxit gràcies a <em>Stranger things</em>. </p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Mònica Planas Callol]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://www.ara.cat/opinio/monica-planas-sherlock-holmes-feminisme-elemental_129_1047663.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Fri, 09 Oct 2020 19:14:06 +0000]]></pubDate>
      <subtitle><![CDATA[‘Enola Holmes’ és un passatemps intranscendent ideal per a adolescents]]></subtitle>
    </item>
  </channel>
</rss>
